De lijdensweg van mijn gsm

De productiedatum van mijn gsm is 14 januari 2004. Wanneer hij precies in mijn handen is beland, weet ik niet meer. Als ik hem ooit als verjaardagscadeau heb mogen kiezen, dan was het ongeveer een maand later, maar misschien kreeg ik hem eerder als goed-eindrapport-cadeau, in juni dus… Hij is alleszins al enkele jaren oud.
Welnu, enkele maanden geleden dook het eerste ouderdomskwaaltje op. Het knopje om hem aan en uit te schakelen werkte niet meer goed. Dat is hoogstwaarschijnlijk te wijten aan het feit dat ik hem bijna elke avond voor het slapengaan uitschakelde – ’s nachts slaap ik toch, dus wil ik niet gestoord worden; om dan nog niet te spreken over de straling van zo’n toestelletje aan mijn slapend hoofd… Aanschakelen gebeurde niet via het knopje, want mijn gsm was (en is nog steeds) mijn wekker, en als de wekker afgaat, kan je ofwel de snooze-functie kiezen ofwel de gsm aanschakelen en meteen opstaan.
Het knopje was dus versleten. Het maakte moeilijk contact met de interne knopjes, en ik moest een fijn, stomp ding gebruiken om hem te kunnen uitschakelen. Een ‘ingetrokken’ balpen, een stomp potlood, afgeronde fijne hoeken van allerlei zaken… Ik trok er dus mee naar een gsmwinkel, om te vragen of ze daar apart knopjes verkochten. Via internet kon ik er wel kopen, maar ik dacht het toch eerst via een winkel te proberen. Tevergeefs. Ze verkochten daar niets apart en de gsm opsturen voor reparatie zou te duur geweest zijn. Kortom: ik kocht beter een andere gsm. Maar het was het enige mankement! De verkoopster zag me dus, me waarschijnlijk uitlachend, al snel weer naar buiten stappen. Verdomde wegwerpmaatschappij!
Dan maar de knopjes via internet bestellen. Die arriveerden dan enkele dagen later, maar het was al te laat. Het interne systeem was ook al aangetast, contact konden zelfs de nieuwe knopjes niet meer garanderen. Sindsdien leeft mijn gsm dus zonder knopje. Om de levensduur van de batterij optimaal te houden, laat ik hem wel nog altijd volledig ontladen, het is te zeggen tot hij uitvalt. Om hem dan weer aan te schakelen, verbind ik met een fijn pincet de metalen plaatjes. Niet optimaal, maar het werkt!
Trouwens, ik zou wel graag een andere wekker hebben. Ooit begeeft mijn gsm het toch helemaal. En dan nog, het is niet leuk om, als je dan denkt in je bed te kunnen kruipen, eerst nog je gsm moet zoeken… Ik denk al een tijdje aan een exemplaar dat werkt op zonne-energie, maar ik weet niet of dat al bestaat… Dat onderzoek voer ik dan nog wel eens uit.
Volgend bericht
Vorig bericht

3 reacties op “De lijdensweg van mijn gsm

  1. Ik heb sinds oudjaar een "nieuwe" gsm, van mijn nicht die hem niet meer gebruikte. Ik kon niet meer opgebeld worden (staat ook op mijn blog), want ik kon geen beltonen selecteren en dat gaf soms wel problemen. Maar ik wilde eigenlijk geen nieuwe gsm kopen… dus eerst ff een mailtje naar mijn vrienden gestuurd of iemand nog een oud exemplaar had.

    Ik wil eigenlijk al lang zo'n universele oplader. Ik heb een zaklamp die je kan opwinden en dat vind ik fantastisch! Liefst dus met opwindmogelijkheid, want zonnecellen.. daar ben ik toch nog wat bang voor. 🙂 Ik ga morgen wel nog eens langs de winkel, eens horen wat zij ervan zeggen dat mijn gsm enkel uitvalt wanneer ik een beltoon probeer te selecteren. Voor de rest is er echt niks mis aan! Zo jammer..

    Er bestaan ook groene gsms. Maar die vond ik enkel op nederlandse websites.

    Voor die wekker: ik ga -als mijn agenda het toelaat- nog eens uitzien naar zo'n oude wekker. Nu heb ik er een goedkope van ikea, op batterijen: werkt prima. Maar zo'n oude heeft zijn charmes, vind ik.

  2. En waarom ben je dan precies bang voor zonnecellen? Dat het niet betrouwbaar zou zijn ofzo?
    Ik heb voor mijn papa een opwindbare zaklamp gekocht, waar hij wel tevreden van is, en ik heb mezelf enkele maanden geleden opwindbare fietsverlichting gekocht, waar ik enorm tevreden van ben, wat een opluchting!, want op mijn dynamo kon ik nooit vertrouwen…
    Ik had ook gedacht aan zo'n oude wekker, maar ik vrees dat ik het getik naast mijn oren niet zal kunnen verdragen.
    Batterijen, ja, dat vind ik enerzijds beter en praktischer dan aansluiting op netstroom (geen gedoe met kabels en bla), anderzijds moeten die ook heropgeladen worden en ik woon nog thuis, waar de stroom niet groen is…