11 vragen, 11 antwoorden (oftewel: de Liebster Award)

Een award. Hoe lang is dat geleden, zeg? Van 2010 blijkbaar, in de tijd dat deze blog een miniblogje was. Aangezien jullie hier nu met iets meer komen lezen én vooral ook omdat Kathleen plezante vragen had gesteld, doe ik nog eens mee. 11 vragen, 11 antwoorden. Dank u wel, alstublieft, graag gedaan!
Oh ja, ik ben efkes te tam om de award uit te reiken en 11 nieuwe vragen te bedenken, maar hey, laat dat je niet tegenhouden om dezelfde (of andere) vragen over te nemen en te beantwoorden op je blog!
Had je tien miljoen wat zou jij dan doen?
Een feestje bouwen en je geld op doen?
Ik zou een ecologisch huis bouwen, de huizen van al mijn dierbaren laten isoleren, laten voorzien van een zonneboiler én de nodige werken laten doen zodat ze geen drinkwater meer moeten gebruiken voor de wc, de was en de plas (zelfs als ze tegenspartelen), eindelijk in bijberoep beginnen (workshops! naaien (op bestelling)! helemaal mijn ding doen!), een goeie fiets voor Stefan en voor mezelf kopen en lokale en internationale groene initiatieven steunen op voorwaarde dat ik er eerst een maand kan meedraaien (om te controleren of ze wel écht goed bezig zijn he, zo kritisch zijn we wel). 
Algemeen gezien: is het boek of de film beter?
De (non-actieve) boekenliefhebster in mij schreeuwt uiteraard “het boek”, maar ik heb in feite nog niet vaak genoeg de vergelijking gemaakt om een gefundeerd antwoord te geven. Excusi.
Wie zou je wel eens tot leven willen brengen om een praatje mee te slaan?
Ehm. Rosa Parks of Nina Simone misschien? Of misschien een of andere filosoof, Kant, Rousseau of Spinoza bijvoorbeeld. Of misschien Thomas Mann. Och, zo veel mogelijk boeiende gesprekspartners!

Wat bezorgt jou de slappe lach?
De (flauwe) mopjes van Stefan, uiteraard, wat had je gedacht?

Wat is de laatste foto die je trok?
Mijn doily-theelichthoudertjes, garantie voor gezelligheid op een koude avond.

Hoe verliep jouw laatste afspraak met de tandarts?
Pijnloos, maar zodanig snel dat ik me er nauwelijks iets van herinner. Al kan dat ook liggen aan het feit dat het gewoon alweer veel te lang geleden is dat ik een tandarts bezocht. Die keer dat een tandarts mijn wijsheidstand ontzenuwde zonder verdoving, enkele jaren geleden, die herinner ik me wél! 
Wat staat er zoal op je verlanglijstje voor kerstmis?

En nu ga ik stoppen, anders gaan jullie nog denken dat ik een materialist ben.

Welke koekjes zijn de allerbeste van de hele wereld?
Oei oei, drie-vier jaar geleden zou ik hier probleemloos direct iets kunnen typen hebben. Maar een paar jaar geleden besloot ik geen koekjes meer te kopen (bah, al die verpakking!). Gevolg: als ik koekjes wilde eten, moest ik ze maar zelf bakken. Gevolg: ik bak tegenwoordig nog maar weinig koekjes. Al zal ik daar wel eens verandering in brengen, want de goesting begint terug te komen. Mijn laatste koekjesbakperiode dateert van 2010. Toen vond ik kokoskoekjes met confituur naar keuze en kokoscrème de allerlekkerste, blijkbaar.

Wat wil je wel eens proberen, maar durf je eigenlijk niet zo goed?
Zelfstandige worden. Echt jong, ik durf écht niet, om allerlei redenen waarmee ik jullie niet wil vervelen. Wilde ik-wil-wel-maar-ik-durf-niet-plannen heb ik eigenlijk niet, denk ik. Ofwel durf ik gewoon bijna alles. Wie zal het zeggen? 
Welk boek moet iedereen gelezen hebben en waarom?
Non-fictie: Dieren Eten, Goed Eten, In defense of food en Groeten uit Transitië, omdat ze allemaal het potentieel hebben om van hun lezer een bewuster mens te maken.
Fictie: goh, moeilijk. Buddenbrooks van Thomas Mann vond ik zeer indrukwekkend, maar – schaam op mij – ik weet niet meer goed waarom precies. De Wereld volgens Garp en Joe Speedboot zijn ook blijven hangen in mijn hoofd als Goeie Boeken. Maar kies vooral zelf wat ge wilt lezen, denk ik vooral.

Welk goed doel steunde je onlangs en waarom net dat goede doel?
Elke week steun ik bioboerderij De Loods in de vorm van een groenten- en fruitpakket. In ruil voor mijn centen telen ze biologische groenten & fruit (geen pesticiden! lokaal! weinig verpakking! lekker!) én tegelijk zijn ze een sociale werkplaats. Twee dikke duurzame vliegen in één klap. Ik fiets er elke dinsdag 12 km voor (heen en weer welteverstaan), hoewel er voldoende groentenwinkels veel dichterbij zijn. Maar ze zijn elke trap waard.

PS: Bij voorbaat mijn excuses aan de Award-haters, want binnenkort beantwoord ik nog eens 11 vragen, gekregen van de groene prinses (jeej!). 

Volgend bericht
Vorig bericht

7 reacties op “11 vragen, 11 antwoorden (oftewel: de Liebster Award)